Heb U nog een gaatje?…

Voor diegene die er geïnteresseerd in zijn, en dan bedoel ik de werkzaamheden voor komende week in de gallery…
Ze komen langs voor de betimmering van de bar en tevens de wand, aanschaf van 4 grote plafondfans, een heus expositie-ophangsysteem voor de Black Wall, de schilder komt weer langs echter nu voor al het zwart, alle bilboard-ontwerpen voor de drukker, zonnescherm met logo wordt geplaatst en de wissellijsten bestellen…

Op toernee…

Het wordt een drukke tweede helft van het jaar met diverse tentoonstellingen van ons werk (Asia Motion Photo Agency). Hebben we in juli Phnom Penh, doen we augustus promotie tijdens het Perpignan Festival (heel goed!), september of oktober gaan we Brussel veroveren, november een projectie tijdens Angkor Photo Festival (4FACES brengt dan Sean Flynn solo) en in december zijn we te zien tijdens het Phnom Penh Photo Festival en als collectief in Equinox…
Ik heb de zuurstoftank al gereserveerd in het ziekenhuis…

Plastic Majestic…

Tussen alle feesten en business-beslommeringen door had ik afgelopen week ook nog tijd om een start te maken met de serie Plastic Majestic. Een docu-achtige serie dat straks in een soort collage van 1,2 x 1,2 m tentoon wordt gesteld in Java Art Gallery in Phnom Penh. Het gaat specifiek over de plastic rotzooi in de Siem Reap river. De bewoners en handelaren van de kleine markt grenzend aan de rivier dumpen het afval vanaf hun half-verrotte hutten op palen. Er is een net over de hele breedte van de stroom gespannen om die, vooral plastic, shit op te vangen, nog voordat het de richting van het toeristisch centrum van Siem Reap in drijft. Ik weet nog niet hoe ver ze al zijn in Cambodja maar de bedoeling is de collage te printen op ge-recycled papier…

Het concept van Plastic Majestic…

Troei fotosessie…

Hier een aantal van de vele portretten die ik geschoten heb op de bruiloft, in kleur en zwart/wit…

Bruiloft op het platteland…

Anderhalve dag feest in Troei vanwege de bruiloft van Dick en Mom. 350 Cambodjanen en vier ‘witte’. Prachtig feest, uiteraard met knalharde muziek van de overigens goede band. Veel bier en ijs, ’snacks’ (gefrituurde vogeltjes…) tussendoor en voor het bruidspaar een keer of vijf verkleden. Zweten, die gozer, ook al vanwege de felle lamp van de videocamera. Maar gaaf en zoveel meer sfeer dan een bruiloft in de ‘wedding-factory’ in Phnom Penh…

Een korte foto-impressie…

Troei-la-la…

Drie dagen Suong / Troei, 150 km ten noorden van Phnom Penh en ruim 300 km ten oosten van Siem Reap, voor het huwelijk van Dick en Mom. Alles hadden ze voor ons geregeld, hotel, bustickets, vervoer van Suong naar Troei met de brommer en natuurlijk te eten en te drinken. Suong is een aardig stadje maar ziet weinig toeristen. De bus naar Kratie rijdt er doorheen, de slaperige inzittenden werpen nauwelijks een blik. Troei is een dorp, een gehucht, het plattelandsleven speelt hier af. De wegen zijn zanderig en stoffig en het lokale vervoer is paard en wagen…

Sok Leap guesthouse, vooral voor de Khmer…

Centrale busstation midden in Suong…

Lokaal vervoer, paard en wagen…

Een pagoda aan de weg naar Troei…

Regels…

Ik heb een aantal regels ingevoerd hier in huis. Ik doe het niet graag maar het moest. Hoewel een lief en glimlachend volk…., het kan niet nadenken en het kan geen initiatief nemen. Zo ook in mijn huishouding. Iedereen heeft nu een taak, verzaakt men dan een geldboete, de brommer gaat op slot en de tv is voor mij. Duidelijke taal! Je moet ze honderd keer vertellen de stoelen terug op de plaats te zetten, planten water te geven, de vuilnis in de zak te doen… En dan heb ik het nog niet eens over voedsel open en bloot onder de keukentafel. Lekker in deze hitte, gaat zo ruiken, weet je? Goed, de afgelopen drie dagen dat ik in Troei zat, hebben ze keurig zwembad schoongemaakt, dat moet gezegd, alleen de bodem. Er dreef plastic vanmiddag bij thuiskomst in het bad. Als je het doet, doe het dan goed en maak het af!

Een goede pomp plus filter doet wonderen…

Ik heb toch al zo’n plastic-syndroom op dit moment, komt waarschijnlijk door de fotoserie die ik aan het maken ben voor de tentoonstelling. Je gaat er op letten en ik zeg je….
Cambodja is ene grote berg rotzooi aan het worden…

Voorproefje in de Post…

Afgelopen donderdag verscheen een kort artikel in de Phnom Penh Post over de gallery. Voor diegene die geen moeite hebben met de Engelse taal, zie hier…

NEW CAFE GALLERY
Siem Reap photographer Eric De Vries spent most of the weekend in Phnom Penh hunkered down with award-winning war snapper Tim Page to select a range of photographs to display at the opening of De Vries’ new cafe gallery.

Page has an ongoing exhibition of his iconic Vietnam War photos at Phnom Penh’s Meta House and will now launch “almost the same” exhibition in Siem Reap.

The Tim Page exhibition will debut in Siem Reap at the launch of De Vries’s new cafe gallery, 4Faces, scheduled to open at the end of April in the street running parallel to Pub Street, near the Maharajah Indian restaurant.

De Vries, a member of the Asia Motion Photo Agency, said 4Faces will schedule new exhibitions every month on a specially-created 13-metre “black wall”.

Hopefully Dutch-born De Vries will not succumb to modesty by refraining from exhibiting his own works, as his arty black-and-white pieces have gained an international reputation, and an exhibition of his photos from his recent book, This Must Be the Place: Images of Cambodia, toured throughout the Netherlands.

In June 2006, FCC Angkor exhibited his funky “Blues for Buddha” series, which documented the varied Buddha sculptures found in Cambodia and Thailand, including unusual Buddhas sporting Fu Manchu goatees and what looked like a Jimi Hendrix-style afro haircut.