Voorproefje…

…van het pand dat binnen twee maanden compleet wordt omgetoverd in een cafe/bar/gallery en shop.

Buiten hebben we 4 meter ruimte voor een terras, binnen 4 meter cafe, 5 meter bar en 5 m. open space. Een gedeelte van de 4 m. hoge wand rechts wordt de Black Wall, voor wisselende exposities. Links, behalve het bargedeelte, worden 2 ‘de Vries-hangplekken’. Achterin, bij het onderste raam, is een ruimte voor de gallery-shop terwijl daarboven het kantoor zichtbaar is. Verder achterin en niet zichtbaar, is een toilet, de trap omhoog naar het eerdergenoemde kantoor en het apartement. De keuken zit daar weer achter en meet 4 bij 5. En alles wordt geschilderd in 2 kleuren geel, behalve de Black Wall dan…

De oorlogsfotograaf…

Heb ik ‘em of heb ik ‘em niet…

Ik ben dus bezig om Tim Page, beroemd oorlogsfotograaf, te krijgen voor de eerste tentoonstelling in mijn gallery, beginnend in mei dit jaar. Ik heb hem een email gestuurd met mijn bedoelingen en kreeg prompt een antwoord van zijn partner in Brisbane, Australie, dat Tim er wel oren naar heeft. Mr. Page’s eigen reactie zal nog even op zich laten wachten want de goede man zit nu even in Ho Chi Minh City (het vroegere Saigon). Het zou inderdaad mooi zijn om gelijk zo’n publiekstrekker te hebben bij de opening van mijn gallery. En hiermee wordt gelijk de trend gezet voor komende tentoonstellingen…

Vietnam 1965 – photocredit: Tim Page/Corbis

Goed, we wachten rustig af maar zijn foto’s zouden zeker niet misstaan op de 14-meter lange Black Wall van de cafe/gallery in Siem Reap. Ik verwacht eind deze week persoonlijk met Page gesproken te hebben want als ik het goed begrepen heb, zit hij tegen die tijd weer in Phnom Penh, of all places…
En ik heb nog een prominent op mijn lijstje staan…