Fascinerend…

Ik schreef er reeds over op dit blog, zo’n drie weken geleden. De vermissing van Sean Flynn, zoon van Hollywood-legende Errol Flynn, en Dana Stone. Twee oorlogsfotografen ten tijde van de Vietnam-oorlog.
Er zijn verschillende verhalen en versies van collega’s en goede vrienden van de twee en de zoektocht naar hun graf. Verschillende versies maar geen bewijzen, geen opgegraven resten, niets. Alleen theorieën. En dat na bijna veertig jaar. Het verhaal blijft me uitermate boeien en als ik niet met mijn eigen ‘zaak’ bezig ben, zie je mij hoofdzakelijk artikelen verzamelen over de twee fotografen en trouwens een tiental andere journalisten die binnen een week op hetzelfde punt, de roadblock op tien kilometer van Vietnam, zijn verdwenen. Fascinerend…

Drie journalisten verlieten de speciale door de regering in Phnom Penh georganiseerde pers-tour inclusief een legereenheid en reden richting de roadblock vlak voor de grens met Vietnam. De Vietcong hielden de witte Dodge aan, blokkeerden daarmee de weg en de journalisten, twee Japanse tv-reporters en een Franse fotograaf werden overmeesterd. Dit was vlak voordat Sean Flynn en Dana Stone de roadblock naderden op hun Honda’s…

Sean Flynn

Dana Stone

Foto tijdens de Vietnam-oorlog, gemaakt door Sean Flynn

Foto tijdens de Vietnam-oorlog, gemaakt door Dana Stone

Er zijn inmiddels een aantal boeken verschenen van collega’s uit die tijd zoals van Tim Page (Requiem), John Steinbeck IV (In Touch), John Laurence (The Cat From Hue), Michael Herr (Dispatches)…
De tv-serie Frankie’s House, nu op dvd, laat het leven van de groep met Tim Page, Sean Flynn, Dana Stone en John Steinbeck IV zien als ze samenwonen in Saigon.

Tim Page is opnieuw in Cambodja om zijn ‘oude werk’ te promoten. Ik moet hem eigenlijk zien te strikken voor de eerste tentoonstelling in mei in mijn eigen gallery…

Concert for Kampuchea…

The Concert for Kampuchea (Rock for Kampuchea) is een muzikale film met highlights van de Concerts for the People of Kampuchea. De film werd in 1979 geregisseerd door Keith McMillan tijdens de vier concerten In Hammersmith Odeon in Londen om geld in te zamelen voor de slachtoffers van Pol Pot’s schrikbewind in Cambodja. Het gebeuren werd georganiseerd door Paul McCartney en Kurt Waldheim, de toenmalige Secretaris-Generaal van de Verenigde Naties. Deelnemers aan de concerten waren onder andere Queen, The Who, The Clash, Ian Dury en the Specials. De film eindigt met de presentatie van Wings’ Rockestra als meer dan 25 musici het podium betreden om gezamenlijk een aantal nummers te spelen onder leiding van Paul McCartney…

Nu ben ik dus al een lange tijd op zoek naar deze of dvd of cd. Ik weet dat er in 1981 een dubbel-lp verschenen is en dat vorig jaar via de bootleg-kanalen een dvd in omloop is gebracht want via legale weg is het niet meer te krijgen.
Maar waar…?

Geef me een ramp…

…en ik volg het via Breaking News op CNN. Heerlijk! Of ik er een neus voor heb. Schakel de tv in en ik zit er midden in, net gebeurd. De Bijlmer-ramp, vliegtuig in het WTC, tsunami in Zuidoost Azië, vliegtuigcrash op Schiphol…. En ik wacht op nieuws en meer info. Over doden en gewonden, de ravage. Toevallig vandaag zat ik achter de laptop toen ik het laatste NOS-nieuws binnenkreeg. En gelijk gaat de televisie aan, CNN en BBC. Beelden van het vliegtuig in de wei nog voor de landingsbaan. Sta je net als boer de aardappels te rooien, heb je zo’n ding op de kop. Hard hoofd en vliegtuig in drieën. De meeste passagiers lopen er zo uit, via een van de breuken. Ik kruip bijna in de flatscreen. Speculaties op CNN over aantal doden. De Turkse overheid zegt nul komma nul. Een nieuwsbron in Nederland zegt toch gauw 4 of 5, gezien het aantal bodybags. Ik wacht met spanning op meer nieuws en zie de steeds herhaalde beelden voor de zoveelste keer. Er wordt gebeld met ooggetuigen maar daar wordt de kijker niet veel wijzer van. “ja, ik zat net in de lift naar de negentiende verdieping toen het gebeurde maar hoorde en zag niets….” Zout dan een eind op, man, je hebt niets te melden. Ooggetuigen wil ik! De boerin die haar man aan het uitgraven is bijvoorbeeld…
Gelukkig kan ik morgen nog een keer genieten want dan zal het ongetwijfeld op BVN worden uitgezonden…

Amputeren, zegt u?…

Toen ik vanochtend het water in mijn zwembad controleerde, de filter kan het aanwezige van de straat overgewaaide zand niet aan, zag ik toch een echte schorpioen ronddobberen. Niet dat er beweging in zat… want het beest lag op zijn rug. Uit het water gevist en op het droge gelegd om eens aandachtig te bekijken. Van de beet, of prik uit de staart kan je aardig ziek worden. Drie a vier dagen in het hospitaal aan het infuus en als de plek rond de ‘beet’ zwart begint te worden, is amputatie aanstaande…

Waar woon ik eigenlijk…

Was inderdaad benieuwd of mijn huis via de sateliet te vinden was met Google Earth. Ja dus en hoewel de foto uit 2004 stamt is het huis goed te zien…

Een gedeelte van Cambodja. Onderin Phnom Penh, via het Tonle Sap meer naar boven, naar Siem Reap. Toch gauw 312 km.

Siem Reap aangegeven door de pijl. Ten noorden ligt het Angkor Park, met Angkor Wat en groter daarboven de oude stad Angkor Thom. Links de West Baray als rechthoek en rechts de Oost Baray, echter drooggelegd…

In Siem Reap town, ten noorden van National Road nr. 6, via de onverharde weg naar het noorden en na een meter of 800 aan de linkerkant. Voor diegene die met de fiets willen komen uit bv. Nederland, hier de coordinaten… N 13 22′20.30 en O 103 51′07.12 en u landt bij mij in de huiskamer precies op de bank…

En de Oscar gaat naar…

Mickey Rourke voor zijn comeback en tevens glansrol in The Wrestler…

Ik heb op HBO diverse scenes gezien en ook The Making Of… Nu is het wachten tot ik in Phnom Penh om de dvd aan te schaffen, want hier in het dorp hebben ze niet zo’n uitgebreid assortiment. Echter, Andre Rieu in de schappen?

Slumdog Millionaire zal ongetwijfeld de Oscar voor beste film krijgen want die is gewoon door de media ‘de Oscar’ ingeluld…

Dus nog een kleine drie dagen wachten en dan weten we meer…

Foto van de Week…

Ik heb mezelf vandaag een vrije dag gegeven. Niets doen. Lui! Filmpje kijken en cd in de gleuf. Toch wel even met de camera naar buiten voor de foto van de week.

Terwijl half Nederland, ondanks de financiële malaise, binnenkort op pad gaat voor een skivakantie…, vallen hier de gekko’s dood van het plafond. 36 graden. En daarom de halve middag in mijn zwembad gehangen…

Op papier…

De laatste twee dagen goed doorgewerkt om de Angkor-tours op papier te krijgen. Een zeer gevarieerd aanbod van tempels, verpakt in een 1-dag en een 2-daagse tour. Het hele pakket per email opgestuurd naar Andy, tempelfreak bij uitstek, voor de nodige kritieken van zijn kant. Het logo voor alle activiteiten ontworpen maar dat zal ongetwijfeld worden veranderd, maar het idee ligt er. Workshop ideeen uitgewerkt en prijzen bepaald…

Nu nog een keertje proefdraaien om de zwakheden eruit te halen maar dat heeft niet zo’n haast. Ik denk dat ik er vanavond voor 12 uur in lig…

Proces van de eeuw…

Overlevenden blij met Cambodja-Tribunaal

PHNOM PENH -  Overlevenden van het voormalige Cambodjaanse Rode Khmer-regime hebben zich dinsdag verheugd getoond over het eerste proces tegen een hoofdverantwoordelijke van de moordpartijen tijdens het bewind in de jaren zeventig. Meerdere slachtoffers woonden het begin van de rechtszaak tegen de leider van het grootste martelcentrum S-21, Kaing Geuk Eav, alias Duch, bij.

„Dit is de dag waarop we dertig jaar hebben gewacht. Maar ik weet niet of het een einde aan mijn lijden maakt”, zei de kunstenaar Vann Nath. De 63-jarige slaagde erin een stoel dichtbij Duch te bemachtigen. Hij was een van de weinige overlevenden van het beruchte S-21. Zijn leven werd gespaard omdat hij was gekozen om portretten te schilderen van de Rode Khmer-leider Pol Pot.

De rechtszaak tegen Duch vindt plaats in de hoofdstad Phnom Penh in een rechtbank van het speciaal opgerichte Cambodja-Tribunaal, dat door de Verenigde Naties wordt ondersteund. Duch is tot nu toe het enige Rode Khmer-kopstuk dat schuld bekende. (de Telegraaf)

Confession … Duch in court yesterday.
Photo: AFP

De Politieberichten…

…van deze week in de Phnom Penh Post…

MAN MET DRUGS, VALS GELD GEARRESTEERD
Nigeriaan Dominith Ushuma Akigasim, 29, werd gearresteerd in zijn gehuurde flat in Straat 178 in Phnom Penh. De politie vond drugs met inbegrip van methamphetamine, heroïne en marihuana, evenals 10 vervalste US$100 biljetten, in de flat.

VADER VERKRACHT GEADOPTEERDE DOCHTER
Korng Chhon, 40, werd gemeld aan de politie op 5 februari voor het verkrachten van zijn geadopteerde acht-jaar-oude dochter in de provincie van Kampong Chhnang. Het slachtoffer zei dat zij vaak was verkracht door haar vader maar er niet in was geslaagd om aangifte te doen uit vrees voor haar leven. De opgepakte en later weer ontsnapte man wordt door politie gezocht.

MAN DOOR SCHOEN, BOZE VROUW VERWOND
Verkeerspolitieman Ly Vannra  werd verwond op zaterdag na aangevallen te zijn door motorrijder Brov Pov. De aanvaller werd aangehouden voor het niet-dragen van een helm op een niet geregistreerde motor dichtbij Phsa Leu markt  in Siem Reap. Het slachtoffer werd overgebracht naar het ziekenhuis nadat hij was geslagen met een schoen en werd aangevallen door de motorrijder’s vrouw.

ZELFDODING JONGGEHUWDE MET VERGIF
Yun Srey Mamma, 18, vergiftigde haarzelf met insecticide op zaterdag na een huwelijk van twee dagen. De vrouw, woonachtig in het dorp Daeng Chas,  Por Meal Commune, district Basedth, had reeds een vriend alvorens te huwen.

STUDENT BEROOFD, NEERGESCHOTEN TIJDENS TELEFONEREN
Prum Ching, een 17 jarige student, werd beroofd van zijn motor en neergeschoten door twee mannen in Straat 271 in Phnom Penh tijdens een telefoongesprek. De man werd ernstig verwond en werd afgevoerd naar het Calmette Ziekenhuis.

MANNEN KRIJGEN RUZIE OP DANSVLOER
Merg Nga, 18, sloeg Chauk Proeun, 27, met een stoel op het hoofd bij een lokaal huwelijk. Het incident gebeurde in het dorp van Roung Takok, provincie Pursat. De ruzie kwam doordat de mannen elkaar tijdens het dansen aanraakten.

NEERGESCHOTEN WEGENS GEBREK AAN HOEREN
Samnang, 30, en Eng Eung Kheang, 31, werden gearresteerd voor het neerschieten van een politieman bij een karaokebar in Rasmey Makara in Koh Kong provincie, nadat ze boos geworden waren op het karaokepersoneel vanwege het niet ‘leveren’ van prostituees voor hen.

Pandje, huh?…

We hebben afgelopen week, na drie keer een bezoek te hebben gebracht en na flinke onderhandelingen, een optie genomen op een pand voor onze verschillende activiteiten. Mijn Engelse businesspartner, nu nog werkend als leraar in Ho Chi Minh City (het vroegere Saigon), is er ook mee in zijn sas. Hij en zijn verloofde zullen de giga-ruimte boven de ‘zaak’ gaan bewonen.

Beneden, bijna dertig meter lang, wordt een cafe-bar, gallery en galleryshop. Ik ga mij vooral met de laatste twee bezighouden en tevens de tours vanuit die locatie doen, inclusief de foto-workshops. En ’s avonds heerlijk een biertje drinken uit eigen tap…

Het pand ligt in de Old Market area, parallel aan de beruchte Pub Street…

Ik moet alleen even de reclame lichtbak van de buren, een reisburootje, aan diggelen schieten…

Uitgelopen brie…

Ik heb een zwak voor de Tetrameles Nudiflora (fromager, zoals de Fransen zeggen….). Prachtige joekels van bomen, eeuwenoud en meer dan twintig meter de lucht in. En ze houden de meer dan 800 jaar oude tempel-meuk bij elkaar. Contrast tussen de lichtkleurige stam en dito wortels en de vaak donkere stenen bouwwerken is magnifiek. Ik kan er wat mee, althans, fotografisch gesproken. Ik heb er dan ook talloze ‘geschoten’ tijdens mijn laatste trip naar Angkor Park…

De binnenmuur van het Preah Khan complex zit in de houtgreep van deze gigant terwijl de oranje gloed van de ochtendzon kleur geeft aan de stam…

De McCambodja…

We waren afgelopen weekend even voor wat boodschappen in de Lucky Mall, tevens voor een Lucky burger of drie. Inclusief de Franse frietjes en de orange-juice. Bijna net zo goed als de McDonalds, dus goed nagemaakt…

We moesten even wachten op de bestelling, komen er twee heuse backpackers ‘op blote pote’ en de box op half drie binnen schuifelen. Ze kijken aandachtig naar het menu boven de counter en overleggen over het te nemen menu. De ene met een knotje en een serieuze Taliban-baard, zijn ‘mate’ als de albinobroer van wijlen Bob Marley. En ineens wist ik wat ik nog meer moest doen die ochtend…

Naar de kapper…

Het is ut…

De letter K op het toetsenbord van de Mac is zo goed als heen. Heb een hamer naast de laptop voor als ik de K weer moet typen. Onhandig want nu moet ik  teksten drie keer nakijken. Waarschijnlijk van de stof dat naar binnen komt, opgewaaid van de ‘hoofdweg’ op twintig meter. Trouwens de hele tuin lijkt wel op het centercourt van Roland Garros…

Ik wacht nog steeds op het verlossende telefoontje van ColorHouse Prints hier in ‘t dorp. De printer om mijn grootformaat foto’s af te drukken heeft het ook begeven. Ze wachten op nieuwe onderdelen uit Singapore. Ik hoop wel dat het voor einde van volgende maand gemaakt is…

Gisteren sloeg nog net niet de server van mijn weblog op tilt vanwege het bezoekersaantal van 13 febr. Normaal zit ik rond de 75/80 bezoekers per dag, nu schoot ie omhoog naar 116…

En nu we het toch over de weblog hebben…

De meeste commentaren, en het zijn bijna altijd dezelfde personen…, plaats ik op de blog. Sommige zijn echter van een dusdanig ranzig karakter dat ik de comment delete. En ook de anonieme commentaren! Streep erdoor, maak jezelf kenbaar…

Dit weekend…

Het worden spannende dagen in Nederland dit weekend. De vraag is of het kabinet het hoofd van de minister-president H.J.P Potter koel houdt na de recente publicaties van het CBS dat Nederland sinds vandaag officieel in een recessie zit. Maar de heren en dames zullen ongetwijfeld tijd hebben om de twee belangrijkste wedstrijden van dit weekend te volgen, al dan niet ergens in een verwarmde VIP-box met een overdoses aan drank, dikke Fidel Castro-sigaren en een animatie-meisje of drie op ieder been…

Mijn voorspelling, uiteraard van grote afstand, is dat beide wedstrijden, die van PSV-AZ en Ajax-Feyenoord (voorheen krakers van wedstrijden…) zullen eindigen in een 1-1. Gematigd, yes, maar ik moet wel! Een aantal vrienden van me hier in het ‘dorp’ zijn fanatieke aanhangers van de tegenpartijen. Ik vrees mijn leven en dat van de hond. Vandaar! Toch heb ik wel iets met Don Leo. Die man is zo Feyenoord-in-hart-en-ziel dat ie adviseur wordt bij de club uit Rotterdam en dat zonder salaris. Dat zouden meer mensen moeten doen…

Terug in mijn eigen land, ver weg van Nederland, is het eigenlijk wel bloedheet, so-to-speak! Heb voor het eerst dat ik hier in Siem Reap woon de airco aan in de woonkamer. Af en toe bewolkt en daarom zo broeierig. Zelfs de Khmer hebben het warm. En de vale gieren? Die cirkelen al boven Siem Reap…

Eind mei…

…komt ie dan eindelijk en ik hoop dat het beter is dan de laatste drie van ze….

De nieuwe Simple Minds plaat ‘Graffiti Soul’ wordt op 25 mei a.s. wereldwijd uitgebracht!

Het persbericht dat vanmiddag in mijn mailbox zat…

...Hot on the heels of their 30th Anniversary Celebration Tour that saw them playing to over a quarter of a million people during their sold out 2008 European/UK arena tour, and their performance at Nelson Mandela’s 90th Birthday concert in London’s Hyde Park, Simple Minds are about to enter the most prolific period within their extensive career with the highly anticipated brand new album ‘Graffiti Soul’ due for international release on May 25th by Universal Music Records label.

Their 15th studio album, ‘Graffiti Soul’ was initially written on location in Rome, Sicily, Antwerp and Glasgow. Simple Minds then returned for the first time in almost three decades to the famous Rockfield Studios where the Scottish group originally recorded their earlier seminal albums ‘Real To Real Cacophony’, ‘Empires And Dance’ and sowed the seeds of ‘New Gold Dream’.

Produced by Jez Coad and Simple Minds, the new album was mixed in Los Angeles by the legendary Bob Clearmountain, who previously mixed Simple Minds multi platinum ‘Once Upon a Time album’, and who’s mixing credentials include Bruce Springsteen’s ‘Born In The USA’, David Bowie’s ‘Let’s Dance’, and ‘Roxy Music’s ‘Avalon’.

“Graffiti Soul is a bold and energetic collection of songs, and we could not be happier with the result,” says lead singer, Jim Kerr. “Stylistically, this is a truly vibrant rock’n'roll album that’s bursting at the seams with quite possibly the most ballsy pop songs we have written in years.”

Although the heart and soul of ‘Graffiti Soul’ is contemporary in sound, the feel of classic Minds is evident, although the spirit of some of Simple Minds’ original contemporaries such as Joy Division, Magazine and the Stranglers, are not far away.

Continues Kerr, “It’s taken us a while, but over the last couple of years Charlie Burchill and I have put together a great team of individuals to work with, and that, as well as a revitalised and energetic new commitment has triggered an effect that has dramatically overhauled Simple Minds. ‘Graffiti Soul’ is testament to that.”

In addition to the launch of the new album, Simple Minds are in the process of confirming an extensive ‘Graffiti Soul’ world tour that will encompass a lot of songs from the new album, plus the band’s best loved classics including ‘Alive and Kicking’, ‘Sanctify Yourself’, ‘Waterfront’, ‘Promised You A Miracle’ and ‘Don’t You (Forget About Me)’.

“It was a great pleasure making the new album,” concludes Kerr. Sometimes you hit a period where everything just fits together perfectly and turns out exactly as you hoped it would. ‘Graffiti Soul’ reflects that very sentiment, and much more.” …

Verkeerde keuze?…

Van de fotografen van Asia Motion wiens werk artistiek het dichtst bij mijn werk ligt is dat van Benoit Dupuis, of juist andersom…
Als ik een gallery had zou ik zijn werk als een van de eerste tentoonstellen. We hebben regelmatig emailcontact want de goede man is woonachtig in Tokyo. Dat verklaart ook gelijk de reden waarom zijn foto’s zo op die van bv. Araki of Moriyama lijken, echter in kleur. En je weet dat ik de werken van die twee Japanners zeer waardeer, ik heb zelfs fotoboeken van ze…
Krijg ik gisterenmiddag een email, en met mij alle leden van Asia Motion, dat Benoit niet langer lid is van het foto-agentschap. In dat emailtje van de ‘baas’ stond letterlijk dat de kwaliteit van de foto’s van Dupuis het niet haalt in vergelijking met de andere fotografen en daarom dus per direct het contract is ontbonden. Raar, je weet toch vooraf wat je in huis haalt, lijkt me.
Dus dat zal echt niet de reden zijn. Wat ik me kan voorstellen, is dat Benoit liever zijn eigen (-wijze) stijl wil handhaven en geen concessies wil doen. Ik heb dat ook…

Arakawa, een nieuw project van Benoit Dupuis…

De ‘baas’ heeft een tentoonstelling geregeld in Phnom Penh deze zomer op twee locaties. We mochten kiezen! Ze kwam zelfs met twee spreekwoorden als thema. We mochten kiezen! Aangezien dit niet een commerciële opdracht is van buitenaf (misschien iets om je daar als baas van een foto-agentschap mee bezig te houden…) en alleen een intern groepsgebeuren is, ben ik ook niet zo rap geweest met het kiezen van een van de twee onderwerpen. Ik ben artistiek genoeg om mijn eigen onderwerpen te zoeken, daar druk mee bezig ben en waarschijnlijk Benoit Dupuis ook…
Maar ik koos het ‘verkeerde’ onderwerp en de ‘verkeerde’ locatie. Ik kan meer met bamboe dan met water en vind nog steeds dat Bophana een betere locatie is dan Java Café…
Goed, de baas is dus volgende week in Siem Reap, ook om met mij te praten en, zoals ze zelf ook aangaf, te helpen met het onderwerp dat door de Phnom Penh-gang was bepaald…
Ik hoop dat ik tegen die tijd ideeën heb die passen in het Asia Motion-beleid (!) en ook de tijd heb om het te realiseren want ik ben poep-druk op het moment. Nu weet ik niet wat de andere fotografen, in Phnom Penh bijvoorbeeld, aan het doen zijn. Waarschijnlijk zijn die blij dat ze iets om handen hebben voor de aanstaande tentoonstelling in juli want het is aardig stil op de website van Asia Motion. De laatste serie die gemaakt is, is die van mij.

En dat zegt genoeg…

Vermist?…

Alhoewel ik de laatste dagen veel tijd besteed aan de nieuwe serie, het prepareren van de Angkor-tours, de hele mik-mak wat betreft de te openen gallery in Siem Reap, de hete adem voel van de ‘baas’ van Asia Motion (zij is volgende week in SR om de a.s. tentoonstelling in Java Art Cafe te bespreken), regelmatig mijn vrienden ‘af’ moet om de vriendschap te behouden, maak ik toch tijd vrij voor iets dat mij wezenloos interesseert.
De verdwijning van Sean Flynn en Dana Stone in april 1970 aan de grens van Cambodja en Vietnam. Twee fotojournalisten, geobsedeerd door de Vietnam-oorlog, gevangen door de VietCong en waarschijnlijk later overhandigd aan de Khmer Rouge.
Hoe kom ik daar zo bij…?
Ten eerste draai ik de cd Combat Rock van The Clash dagelijks met daarop het nummer Sean Flynn, een eerbetoon, en ten tweede ontmoette ik een paar weken geleden in de Meta House in Phnom Penh Tim Page, oorlogsfotograaf en vriend van de twee. Sean Flynn was de zoon van de beroemde Hollywood-acteur Errol Flynn.
Er zijn vele zoektochten gedaan naar de fotografen en Tim Page claimt het graf gevonden te hebben in de oosthoek van Cambodja, aan de grens met Vietnam. Echter is niet bewezen dat de resten inderdaad van de twee Amerikanen zijn.
Er zijn inmiddels een aantal boeken verschenen over Flynn en zijn vriend Stone en de opnames gaan binnenkort starten voor een heuse speelfilm…
Het hele verhaal intrigeert me en ben dus al avonden aan het Google-en…

De laatste foto die gemaakt is vlak voordat Sean Flynn en Dana Stone werden overmeesterd door de VietCong, op Cambodjaans grondgebied, vertrekkend per Honda motorfietsen vlak bij Hotel Le Royal in Phnom Penh in april 1970..

Penetrant…

Ik heb het niet zo met Khmer voedsel. Enigszins aangepast in westerse stijl is OK, ik eet het. Maar traditioneel Cambodjaans eten…, vaak nee! Zoals vandaag. Lida is in de keuken bezig om Cambodjaanse kaas te maken. Wat een lucht! Net of er een opgegraven lijk uit buurman’s tuin in de pan op het gasfornuis staat. Penetrante lucht door het hele huis. De hond ruikt er naar, de verf knalt van de muur, mijn laptop trekt krom van de lucht. Hoe kunnen ze dat in Boeddha’s naam eten…
Maar ze eten alles hier wat los en vast zit, dood of niet. Het verbaast me dat ik nog gras in de tuin heb, dat ik af en toe een vogel zie overvliegen, het is waarschijnlijk de dans ontsprongen. En in moeilijke periodes zou het me niet verbazen als ze de tanden in mijn bankstel zetten. Alles eten ze!
Het gaat zeker tien dagen duren voor de lucht verdwenen is…

Shadow of Angkor…

Net terug van een etentje met Andy. Hij was in town en kon mij nog meer vertellen over de tempels in en rond Angkor dan ik al wist. Ik moet er weer uit binnenkort. Banteay Thom, Ta Nei, Phnom Bok, Beng Melea. We hadden afgesproken in de Shadow of Angkor, een restaurant op een prachtige locatie langs de Siem Reap rivier. Ik was er in 2000 ook al maar toen met de naam Continental Cafe, sinsdien is er veel veranderd in Siem Reap en daarbuiten. Andy is regelmatige gast in het restaurant, komt er al 13 jaar. Hij hoefde niets te betalen, en ik ook niet…