Het gaat goed met bezoekers aan mijn site, er zit een stijgende lijn in… Enkele gegevens:
*Ruim 500 bezoekers in januari
*Er zijn 2486 pagina’s bekeken
*Iets meer dan 250 bezoekers keken naar de Cham Islam Soundslides
*Bezoekers vonden de link naar mijn site op o.a. The Travel Photographer, PhotoQ, Boeddhisme Startpagina, Asia Motion en mijn eigen weblog
*Meeste ‘gasten’ kwamen uit USA, Nederland, Cambodja en Maleisie
*Ongeveer 40% van de bezoekers heeft mijn site in de favorieten gezet
Ik ben er, net voordat de zon opkomt achter de torens van Angkor Wat. Het is de derde, tevens laatste dag van ‘ontdekkingen’…
En ik ben niet de enige daar. Massa’s volk op de been binnen de poorten van het complex. Ik loop door naar de beste locatie en ga flink met de ellebogen te werk. Het licht is mooi vandaag echter zal de zon nog wel een tijdje op zich laten wachten. En als ie komt heb je zoveel tegenlicht dat de torens vervagen. Gelukkig weet ik dat en vertrek voor de grote volksverhuizing…
Bij de Bayon, binnen de muren van Angkor Thom, is het nog rustig en dat had ik ook wel verwacht omdat iedereen natuurlijk op de zon zit te wachten, twee kilometer terug. Ik loop het gehele complex door, ook naar boven. Want de grote trekpleisters hier zijn de vele torens met de vier gezichten…
De tocht te voet gaat via de Baphuon, dat al jaren in de steigers staat en dus niet fotogeniek, naar de Terrace of the Elephants. De carvings zijn prachtig voor de toeristen. Ik heb mijn bedenkingen of het de tour zal halen of ik zou een kudde levende olifanten moeten inhuren…
Ik ga de toegangspoort binnen op zoek naar de piramide-tempel Phimeanakas. Aan de zuidkant wordt gewerkt aan de steile trap ophoog en aan een platform. Van afstand ziet deze piramide er gaaf uit. Dichterbij ziet het er uit als een ruïne. De nieuwe houten en zeer steile trap aan de westzijde heeft maar een leuning. De terugweg is dan ook met knikkende knieën…
Ver achter de tempel loop ik langs het bijna compleet vergane Royal Palace en Royal Bath. Geen water, wel in het even verderop gelegen Sras Srei en verlaat de ‘koninklijke grond’ via de poort aan de noordzijde…
Het pad door de jungle is verrassend en beschut tegen de zon. Ik kom drie verdwaalde Chinese schonen tegen met de plattegrond in de hand. Ook zij zijn op weg naar Preah Palilay, een ruïne uit de 13e eeuw. Helaas zijn drie bomen, Tetrameles Nudiflora (fromager, zoals de Fransen hebben bedacht…) omgezaagd. De stenen brokstukken van de tempel liggen her en der, velen met prachtig beeldhouwwerk. Het kleine bijgebouw is nog goed in tact en herbergt mooie inscripties…
Ik ben weer terug bij de hoofdweg. De Terrace of the Leper King, het verlengde van de eerder genoemde Terrace of the Elephants, met boven op het plateau een echte nep buddha statue en steek de weg over. Ik ben al zo’n vijf uur aan het wandelen…
De Preah Pithu groep kent bijna geen bezoekers. Een groep tempels waarvan het toch de moeite waard is het te bekijken. En dat deed ik dus ook, alle vijf. Aan diezelfde kant van de weg liggen ook de North en de South Kleang, voorraadschuren uit de 10e eeuw en twaalf bijna identieke zandstenen torens, Prasat Suor Prat (Towers of the Cord Dancers) geheten. Ik loop om de poel heen om de beste shot te maken in de volle zon…
De drie-daagse trip is ten einde en ik heb veel gezien en vastgelegd, ruim 1100 opnames. Samen met eerdere tochten naar Roluos, Banteay Srei, Phnom Bakheng, de South Gate en meerdere bezoeken aan Angkor Wat kan ik de komende tijd wel iets in elkaar zetten. Veel gesjouwd met de camera’s en tas, net of ik een drie-daags hockeytoernooi heb gespeeld, inclusief finale. En op dat moment is het wel lekker een zwembad in de buurt te hebben…
En wat was nu de ‘ontdekking’? Preah Khan, Chapel of the Hospital en Banteay Kdei…
Weer vroeg uit de veren om tegen zessen de Banteay Kdei te verkennen, daar waar ik gisteren ben opgehouden.
Het is fris en rustig, alleen een paar verdwaalde Koreanen die met de tuk tuk zijn gekomen. Het complex is aardig en behoorlijk groot. Het mooiste is echter de boom met zijn giga-wortels, ook te zien in bijvoorbeeld Ta Promh, zeker als het licht goed valt…
Ta Promh, wie kent het niet. Bekend als setlocatie voor de eerste Tom Raider film dus druk bezocht. En dan moet je geduld hebben. Voor alle Chinezen foto’s van elkaar hebben gemaakt en met hun ‘gids-met-de-gele-vlag’ teruggaan naar de toerbus, ben ik eindelijk aan de beurt…
Mijn tuk tuk driver Bond, 007 voor vrienden en bekenden, en ik vervolgen onze weg naar de volgende in de rij, Ta Keo. Niet mijn ding. Teveel licht, het is inmiddels al na tienen, en de weg omhoog te stijl. Gevaarlijk als je de handen vol hebt aan de camera’s en je moet balanceren op een trede van amper 10 cm breed…
Chapel of the Hospital is een kleine enkele toren, ruim 100 meter van de weg. Geen kip te bekennen, alle bussen rijden er voorbij. De lichtval is bijzonder, zelfs het harde licht. De toren licht op in een vrij donkere setting…
De oude en vervallen brug over de Siem Reap rivier, Spean Thma, ziet er verloren uit. Het enige bijzondere dat ik kan ontdekken zijn enkele fraaie bomen die boven op de rotsformaties groeien…
Thommanon en Chau Say Tevoda zijn bijna identiek van bouw. De tempels liggen aan weerskanten van de weg inclusief een behoorlijke parkeerplaats voor…. bussen. Alhoewel de tempels klein zijn en daarom dus ook klein op de Angkor plattegrond staan, trekt het veel bezoekers. Gemiddelde bezoektijd van zo’n buslading is ongeveer een kwartier…
Het is lunchtijd voor de meesten als ik bij de Victory Gate sta, een van de toegangspoorten naar Angkor Thom. Alle vier de gezichten, hoog boven de weg, zijn in tact. Dat is helaas niet meer te zeggen van de East Gate alwaar we via een hobbelpad naar toe gereden zijn als afsluiter van de middag…
Vlak voordat het donker werd zijn we nog de avond-opnames gaan maken van een verlicht Angkor Wat. Het blijkt een leuke afsluiter van een toekomstige dagtour te zijn. De camera’s staan klaar voor de opnames aan de rand van het water want de schandalige entreeprijs van 15 euro om ’s avonds Angkor Wat van binnen te zien, zal niet gaan gebeuren…
Morgen deel 3 van de ‘tempeljacht’…
Vandaag was de eerste dag van mijn drie-daagse ‘ontdekkingsreis’ door Angkor Archaeological Park om goede fotolocaties te vinden, interessante tempelcomplexen te bezoeken en vooral te letten op lichtval en bezoekersaantallen. Want het ziet in de meeste tempels geel van de Chinezen en Koreanen tegenwoordig, zeker na 09.00 uur…
Iets over zessen bij de North Gate van Angkor Thom. De schoonmaakploegen uit de omliggende dorpen zijn onderweg naar hun meestal vaste locatie om puin te ruimen en bladeren te harken…
Preah Khan, een immens complex. De zon komt net op dus de lichtval is prachtig. Ik ben ruim twee uur alleen in deze tempel en kom ogen te kort. Ik weet nu al zeker dat dit geheel in de toekomstige tour komt. Perfect tot een uur of negen want dan komen de busladingen…
Krol Ko, een kleine tempel. De ‘Park of the Oxen’ ziet weinig bezoekers en ik kan me er iets bij voorstellen. Er is zelfs niemand om mijn ticket te controleren…
Gebouwd in de 12e eeuw door Jayavarman VII, Ta Som. De natuur heeft haar werk gedaan en houdt de West Tower in cadans. Die houden we erin, al moet gezegd dat de toegangstorens meer te bieden hebben dan de tempel zelf…
Het is rond elf uur en het licht wordt harder. De piramide-tempel East Mebon heeft nauwelijks beschutting. Zelfs de 4 stenen olifanten op iedere hoek van de site bieden weinig schaduw. Leuke tempel voor een bezoek, echter niet voor foto-trips…
Een kleine vijf kilometer verderop ligt Banteay Samre. Een mooie tocht door dorpen en langs rijstvelden. Prachtig in het regenseizoen, nu helaas te dor en te droog. Ook bij deze tempel lopen veel kinderen de toeristen ‘lastig’ te vallen. Ze proberen ansichtkaarten, flessen water of gekoelde blikjes fris en souvenirs aan de man te brengen. Banteay Samre is een mogelijkheid voor de tours maar dan wel in combinatie met de mooie tocht er naar toe tussen september en december als het bewolkt is en de regen met bakken uit de hemel komt vallen…
Dezelfde weg terug maar nu naar Pre Rup, een tempelberg in bijna gelijke stijl als eerdere East Mebon. In de regentijd een goede optie ook mede het uitzicht. De klim naar boven is stijl, de tocht naar beneden flink link. Daar moet rekening mee gehouden worden. Optie is zo wie zo een stop te doen bij Srah Srang (Royal Bath) voor enige verkoeling en reflecties in het water…
De laatste in de reeks van vandaag was een bezoek aan Pravat Kravan, vijf torens op rij met als hoogtepunt de inscripties in de muren. Verder stelt het weinig voor, ik zou er nog niet eens een feestje willen bouwen. (Tijdens mijn bezoek rond twee uur in de middag werden er voorbereidingen getroffen voor een bruiloft)…
Morgen deel 2 van de ‘tempeljacht’…
…Op de eerste dag van het Jaar van de Os. Buiten de poort wordt flink met vuurwerk gespeeld. En binnen de muren worden dollar-biljetten en Chinese knipsels aangestoken. Dacht toch eerst dat mijn portemonnee was leeg geroofd maar het blijkt allemaal nep te zijn, zoals bijna alles in Cambodja…
En dat alles wordt dan weer geblust met een glas water en een pilsje…
Ik zal nog een beetje moeten doordrinken maar ik ben bang dat ik deze omvang niet zal halen…
Zo, voorlopig blijf ik in en rond Siem Reap de komende tijd. Heb het even gehad met alle trips van de laatste tijd. Geen afspraken. Tijd voor de dagelijkse schoonmaakbeurten van het zwembad en tijd om Angkor Park eens goed te gaan verkennen…
Het boek van Dawn Rooney over de Angkor tempels is uit en ik heb het nodige op papier gezet. Er zitten nog een aantal series, lees docu’s, in de pijplijn maar die spelen allen in Siem Reap. En ik ben uiteraard beschikbaar voor de Phnom Penh Post de komende tijd. Ook zijn er plannen hier in het ‘dorp’ binnen een paar maanden op een goede locatie iets op te zetten. Is reeds in voorbereiding maar meer daarover op een later tijdstip…
Altijd al willen hebben… Het live-album van the Clash, ‘from here to eternity’. Kom ik de cd gisteren zomaar tegen in een zaak op Sisowath blvd in Phnom Penh, voor anderhalve dollar…
Vooral de nummers van hun dubbel-lp ‘London Calling’ doen het goed mede dankzij de inbreng van toaster Mickey Dread. Wel oude glorie, om alvast de commentaren voor te zijn want de band bestaat al lang niet meer. Zanger Joe Strummer overleed ruim zes jaar geleden. Ze vonden hem thuis in zijn stoel nadat ie de hond had uitgelaten…
Een gelukkig Nieuwjaar, zal ik maar zeggen. Het is weer een poppenkast hier in de keet. Het is dag 1 van het Chinese Nieuwjaar, nog vijf dagen te gaan. Lida was om zes uur vanmorgen al in de keuken bezig om het eten te prepareren voor…., voor wie eigenlijk?…
Vier uur later is ze met een aantal vriendinnen naar een pagoda gegaan om al het voer aan de monniken te overhandigen. En dat alles voor een paar wijze woorden, een zegening en om met holy water besprenkeld te worden. Nou dat had ik ook wel kunnen doen, een paar wijze woorden en een zegening onder de koude douche. Goed mijn vraag is dus nu waarom er behalve gekookte kip, fruit, en weet ik al niet meer, 5 schaaltjes rijst klaar staan inclusief bestek. Ik kan me niet herinneren dat we eters krijgen vandaag…
Net terug gekeerd met de middagbus van Kampuchea Angkor Express uit Phnom Penh. Een bliksembezoek aan de hoofdstad. Meer dan twaalf uur in die rotbus. En vooral vandaag was het helemaal klote, met hoofdletter K… Ik had stoelnummer 6. Stapte de bus binnen en zag al gelijk dat er amper beenruimte was. Ik er weer uit, naar de kantoormiep van amper 20 maar de bus zat vol, er kon niets gewijzigd worden (?) Ze liep me straal voorbij, zeker toen ik ook nog een opmerking maakte over haar ‘ugly monkey face…’ Het volgende probleem diende zich aan. De airco had een off-day. Iedereen in de bus als een bezetene draaien aan de knoppen…, geen frisse wind door de haren. Normaal vertrektijd was 12.30 uur. We hebben een half uur met draaiende moter op een paar fuck-khmer moeten wachten. En wachten doen ze, al de busondernemingen in Cambodja. Zelfs tijdens de stop halverwege in Kompong Thom…
Enfin, ik was dus in Phnom Penh voor de party in Equinox, tevens ‘hoofdkantoor’ van Asia Motion. Er hing werk van alle fotografen aangesloten bij Cambodja’s eerste foto-agentschap. Onderweg had ik Andy B. uit het Meta House geplukt alvorens Street 278 binnen te rijden. Afgeladen vol ter hoogte van de tent, geen doorkomen aan. Muziek van de Phnom Penh Horns en toen wij eindelijk de bar bereikten, was de gratis punch op. Even snel wat handen geschut, Andy voorgesteld en mijn werken en dat van anderen bekeken. Opgelucht toen we de weg naar buiten konden vinden…
In alle gaten en hoeken stonden de, vooral, lallende en brallende expats tijdens het ‘gratis’ feestje…
Gratis punch, maar niet voor iedereen…
Een van mijn werken voor de veiling en tentoonstelling tot half februari… (copyright Andy Brouwer)
Onze avond werd voortgezet in de Candy-bar in straat 136 tot een uurtje of twee in de nacht, alwaar vele bekende gezichten en pakweg vijf ladyboys. Ik kon gelukkig uitslapen tot een uur of tien vanochtend, had geen verdere plannen of afspraken. Wat opviel… je kon gewoon over het trottoir langs de boulevard lopen. Net of het door de politie was ’schoongeveegd’. Alle bars en restaurants hebben van de week hun terrassen moeten inkorten…
Ik kwam dus aan vanavond op het busstation van Siem Reap om zeven uur. Behoorlijk gaar en mijn benen in de kronkels. Dat mijn tuk-tuk ook nog pech kreeg onderweg naar huis, kon er nog wel bij…
Ik heb het…, de griep. Futloos en af en toe koorts. Behalve twee belangrijke afspraken deze week doe ik niets meer. “Ik heb er de kracht niet meer voor…”, zou Geer zeggen. En zo voel ik me ook. Vandaag nog wel 30 meter gezwommen maar ik moest met takels uit het water gehesen worden. En het zwembad schoonmaken? Ach, volgende week zal ik me stukken beter voelen en kan ik de taken weer overnemen…
Voor een ieder die geen raad weet met zijn spaargeld en tevens iets met haar heeft, Christie’s New York veilt volgende maand onder andere deze prent van fotograaf Lee Friedlander van een jonge en behoorlijk onschuldige Madonna. Verwachte opbrengst tussen de $10.000 en $15.000…
Fotoveilingen zijn in tegenwoordig. Aanstaande vrijdag worden twee van mijn werken geveild tijdens de Equinox party. Aangezien er niet zoveel haar op mijn foto’s zitten zal de verwachte opbrengst daarom ergens tussen de $100 en $150 liggen…
…voor de Khmer Islam – Soundslides niet te klagen. Diverse links staan uit waaronder op The Travel Photographer-blog, PhotoQ en Asia Motion…
Op de server heb ik vrij dataverkeer tot 2000 mb. De Soundslides-serie hebben een ‘gewicht’ van ongeveer 5 mb. Nu kunnen dus zo’n 400 piepels het bekijken in een maand. De serie staat er nu 3 dagen op en hebben inmiddels een kleine honderd de serie op mijn website bezocht. Dat wordt nog spannend tegen het eind van de maand…
Ondertussen zijn vlak bij mijn huis al drie dagen twee bruiloften aan de gang. Op zich best leuk echter… WAAROM MOET HET ZO HARD EN WAAROM ZO VROEG… De Khmer kent maar een stand van de volumeknop. Dat het dan vervormt zal de Khmer een rotzorg zijn. De hele buurt, liefst het hele dorp, moet mee kunnen genieten…
Ook irritant de laatste dagen zijn de fikkies rond mijn woning. Op zich houd ik er wel van, ben gek op openhaardvuur en barbecuespetters, maar ze steken hier plastic in de fik, de smerige Cambodjanen. Stinken! Ze hebben overal schijt aan. Ik vermoed de overburen. Zij dumpen wel vaker huisvuil op het braakliggend terrein voor mijn huis. Makkelijk en het kost niets… De doorsnee Cambodjaan kent geen manieren en opvoeding hebben de meesten nooit gehad. Ruim 30 jaar geleden is nog een poging gewaagd de Khmer wat fatsoen bij te brengen, echter was dat van korte duur…
Goed. Morgen zal het wel weer rustig zijn, kan ik weer gewoon DWDD op BVN volgen en de stank zal wel overgewaaid zijn…
…op mijn site. Het is flash-based en alleen in ‘ontwikkelingslanden’ als Cambodja duurt het even voordat het volledig afspeelbaar is. Hier de link naar de pagina op de website…
Veel tijd besteed ik de laatste dagen met de Soundslides voor mijn website. De foto’s van de ‘Khmer Islam’-serie zijn geselecteerd en het zijn dezelfde als voor de Asia Motion-website. De muziek die eronder komt is een track van David Sylvian’s album Alchemy – An index of possibilities. Het probleem is het nummer te converteren naar een mp3-bestand…
Gisterenavond hadden we Andy B. op bezoek voor ‘a chat and some dinner…’ Gamba’s van de barbecue, nasi, tonijnsalade en kerriesaus van Conimex (door mij meegenomen uit Nederland). Zijn woorden…. ‘ the best meal I had in ages…’. Ondertussen had hij ons nog even gewaarschuwd voor een kleine slang dat met de hond bezig was. Het beest, de slang dus, ligt nu met een geplette kop ergens in de tuin bij de buren…
Volgende week vrijdag zit ik weer anderhalve dag in Phnom Penh voor de party van Equinox, een bar en galerie en tevens ontmoetingsplaats voor Asia Motion-fotografen. Het bestaat drie jaar en behalve de party is er een veiling van werk van de fotografen. Twee van mijn platen uit de serie ‘Leica Master Shots’ zullen een nieuwe eigenaar krijgen waaronder deze…
Als het goed is wordt vandaag het contract getekend met een groot Frans fotoagentschap en heeft Java Art Cafe in Phnom Penh ons geboekt voor een tentoonstelling in juli dit jaar…
En voor ieder die belangstelling heeft voor de zwangerschap van Lida… Het gaat goed. Ze valt al bijna voorover vanwege de dikke buik. Ik zal vandaag of morgen wat bakstenen op haar rug binden als contragewicht…
En mochten er piepels uit Nederland deze kant uitkomen…, neem even een doosje Conimex – milde Javaanse kerrie voor me mee…
Terwijl heel Nederland zich in het zweet schaatst hadden wij een zeer korte trip gepland naar Kep en Rabbit Island. De boottocht samen met een trut van een Canadese backpacker was om zeeziek van te worden. De meid had binnen notime het zwemvest om de schouder getrokken en zag lijkbleek. De wind kwam vanuit het oosten dus was het moeilijk de boot in de goede lijn te houden. Dat de boot niet omsloeg moge een wonder zijn…
Maar op het eiland was het rustig, zelfs een beetje fris om te zwemmen. Uiteraard weer flink aan de mega-garnalen gegaan…
De terugweg naar het vasteland hebben we allen dekking moeten zoeken achter de zwemvesten. Er is veel water de boot binnengekomen daar in de Zuid-Chinese Zee…
Eenmaal terug in Phnom Penh afscheid genomen van Marco in de Riverside. Het is een Godswonder dat ik überhaupt het hotel heb kunnen vinden na een lading bier en Jagermeister. Door de kater waren we pas in de avond weer terug in mijn huis in Siem Reap…
Ik kan geen bus meer zien, kijk liever naar de zonsondergang in Kep…
We zitten weer in Phnom Penh voor verschillende bezigheden. Allereerst heb ik getekend bij Asia Motion afgelopen maandag. De dinsdag en de woensdagochtend waren gereserveerd voor de photoshoots over de Cham en de Khmer Islam rond Phnom Penh. Uiteraard ging Lida mee voor het nodige vertaalwerk. Goed geschoten en zal dus binnen tien dagen de serie aanleveren bij Asia Motion…
Gisterenavond met Andy en Marco de fototentoonstelling van veteraan Tim Page in Meta House bezocht alwaar de fotograaf ook zelf aanwezig was. Ouwe meuk voor veel geld. Na de ‘chinees’ op Monivong en koffie bij El Mundo naar de Candy Bar gegaan, inmiddels had Chris, weer ontmoet in de Riverside, zich ook aangesloten…
Vandaag met hulp van de webmaster van Asia Motion mijn account geactiveerd en de ‘train’-serie naar de site ge-upload. Volgende week volgt een gesprek met de ‘baas’ van Phnom Penh Post – Siem Reap editie. Zij zoeken een fotograaf met standplaats Siem Reap en hadden Asia Motion benaderd…
Morgen lekker twee dagen naar Kep en Rabbit Island om gewoon niets te doen, uit te zieken en bij te komen van een drukke maand van veel reizen…
Perfecte avond op mijn verjaardag. Met de hele reut naar de Cambodjaanse vreetschuur op loopafstand van ons huis. Uiteraard onbeperkt eten en Tiger bier van de ‘tap’. En later op de avond de taart aansnijden onder luid en vals gezang. Goed dat er koffie was. En dat Dick zijn sleutels weer terug vond…
Het is nu tegen zessen in de ochtend. Voel me al een stuk beter maar dat komt waarschijnlijk omdat ik vandaag jarig ben. Gisterenmiddag een heuse voedselvergiftiging opgelopen, gepaard met hoge koorts. Ik hoop dat ik vanavond met mijn vrienden flink aan de Cambodjaanse barbecue kan, biertje erbij… Marco zal vanmiddag al arriveren in Siem Reap. Ben benieuwd naar zijn verhalen…
Gelukkig hebben we gisterenmorgen alle afspraken kunnen maken voor de documentaire over de Cham en de Khmer Islam. De photoshoots vinden volgende week plaats in en rond Phnom Penh. Daarna volgt een korte trip met de familie naar Kep en Rabbit Island…
Maar voor nu…, de pomp in het zwembad aanzetten en behoorlijk aan de medicijnen want vanavond is het party-time…
