Na regen…

…komt zonneschijn. Dat was vandaag het geval. Het water in de tuin zakt niet verder, het verdampt. Dus begin van de avond was het waterniveau ongeveer nog een centimeter. Ik dacht nog … ‘dat gaat goed’. Helaas, een uur geleden hadden we weer een wolkbreuk boven Siem Reap. Morgenvroeg maar even de schade opnemen. Het zwembad is inmiddels tot de rand gevuld en geloof het of niet…, er zwemt een vis, formaatje haring, in het bruine water, jumping up and down. Het moet niet gekker worden, hier!

Inmiddels zijn nu 6 van de 9 series online op de vernieuwde website, a hell of a job…

Meer goed nieuws… maar dan van het muzikale front. Simple Minds zijn op dit moment bezig met de ‘Night of the Proms’-tournee. In december doen ze nog hun 30-jarig-bestaan-tour in de UK en begin volgend jaar verschijnt de nieuwe cd, dat op dit moment wordt  geremixed in LA door Bob Clearmountain…

En of ik het nieuwe Simple Minds t-shirt wil hebben…

Watersnoodramp…

Op dit moment regent het al zo’n uurtje of zes, onafgebroken, het begon in de vroege ochtend. Normaal krijgen we eind van de middag of begin van de avond een goede bui. Dus dit is een beetje vreemd. De lucht is grijs en dat blijft het nog wel een tijdje, ben ik bang. Nu is een beetje regen niet erg, goed voor de tuin maar… Het water kan niet weg, zakt niet in de grond. Met als gevolg dat grote delen van Siem Reap onder water staan, zeker het dorp waar ik woon. De zandweg vanaf National Road 6 tot aan mijn huis, zo’n 800 meter, is bijna onbegaanbaar. Met man en macht probeert men de winkeltjes droog te scheppen, auto’s laten diepe sporen achter of komen zelfs vast te zitten in de drek. Allemaal niet zo erg. De mensen blijven desondanks lachen, ze hoeven het dak nog niet op zoals in Zeeland ruim 50 jaar geleden. Maar…., en nu komt het, omdat het water in mijn tuin niet weg kan wordt de druk ‘ondergronds’ alleen maar groter zodat er nu grondwater mijn zwembad instroomt. Het is me nog niet geheel duidelijk ‘hoe, waar en waarom’, maar de waterspiegel stijgt met rasse schreden in mijn pas schoongemaakte swimmingpool. Door het lichtbruine water kan ik niet zien of er daadwerkelijk ergens een breuk zit. Wel weet ik dat binnen een aantal uren een heuse vloedgolf richting de keuken zal komen. Ach, er zijn ergere dingen in de wereld. Wij zitten voorlopig nog droog…

Bijna geen doorkomen aan op de De Vries Boulevard…

Op sommige plaatsen staat het water tot aan de kuiten…

Speelplaats voor de kinderen, they don’t mind…

Ja…, daar sta je dan met je emmertje. Waar te beginnen…

Dat wordt natte-voeten-werk…

Gisteren in de namiddag was Pich, de zus van Lida, spoorloos. Twee uur lang foetsie… Dus wij de buurt af met de zaklantaarn, het is hier om zes uur ’s avonds al donker. Zit ze, ik noem haar Pik-Pik, ijskoud haar haar te laten doen bij de kapsalon hier om de hoek want vandaag is ze begonnen met haar baan in Le Tigre de Papier en ze wou toch goed voor de dag komen. Ze was het echter vergeten te vertellen en dat terwijl ze de hele dag door ‘kwekt’…

Lekker bezig…

Flink aan het werk, zo tussen de regenbuien door. 70 foto’s in de passe partouts ‘rammen’ en tegelijker tijd aan de website werken, d.w.z. drie series in de portfolio sectie zijn nu online, waaronder ‘Hello Darling’…

Met de hond, nog steeds zonder naam, gaat het goed. Zij wordt met de dag brutaler. Sleept met de vuilniszak door de tuin, graaft ’s nacht de bamboe uit de stenen pot en blokkeert regelmatig de toegang tot de sofa met een blik in haar ogen van….. “probeer het eens, gozer…” En juist op dat moment krijgt ie van mij een rotschop…

Als een regenboog…

Tegen het einde van de middag vormde zich een regenboog boven Siem Reap. Een waarschuwing voor een beste regenbui. Als de weergoden meewerken is het volgende maand zo’n beetje het einde van het regenseizoen. De rijstvelden zijn nu nog prachtig groen, net als mijn grasveld, maar daar komt de komende maanden wel verandering in en alles dor en bruin wordt…

Diezelfde kleur blauw van de regenboog zat ook in mijn zwart/wit foto’s toen ik ze gisterenmiddag bij de Fuji fotoshop ophaalde. Dus vanmorgen teruggegaan voor een uiteraard gratis herprint, echter konden ze aldaar de blauwtint er niet uithalen. Vreemd…! Ik heb mijn spullen gepakt en ben naar een andere Fuji Shop gegaan, op Sivatha blvd. Eenmaal binnen overleg ik de ‘foute’ prints en leg de goede man uit waar het probleem ligt…. “Don’t worry, I do good prints for you. I do all the photographs for John McDermott for five years now….” ‘Ohh..’, zeg ik, ‘maak me dan maar even een testprint..’

Een uur later loop ik buiten de testprint in het daglicht te bekijken. Mozes kriebel.., hij heeft er werkelijk zijn best op gedaan…, en laat de complete serie afdrukken…

Een jaar geleden…

…vertrok ik uit Nederland met als doel zes maanden te werken aan mijn portfolio en de markt te verkennen in Cambodja. In die periode is er veel gebeurd, mooie momenten maar ook zeer vervelende, zeker in de privé-sfeer. Moeilijke en ingrijpende beslissingen. Inmiddels zijn we een jaar verder en zonder al te dramatisch te doen geniet ik elke dag dat ik in Cambodja ben. Ik ben zeer in mijn sas met het nieuwe huis in Siem Reap, er zit een stijgende lijn in de verkoop van mijn fotowerk en kan het nog steeds bijzonder goed vinden met mijn nieuwe liefde…

Mijn leven is dus compleet veranderd het laatste jaar en hoewel ik nu aan de andere kant van de wereld verblijf wil uiteraard niet zeggen dat ik nooit meer aan mijn ‘oude’ leven terug denk. Integendeel. Want er zijn enorm veel mooie momenten geweest, herinneringen die me altijd bij blijven en waar ik vaak aan terugdenk. Maar het leven gaat verder. Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen geluk en ik tracht het te doen in de tropen. Ik kijk vooruit, heb ontiegelijk veel plannen voor de komende jaren. Ook kijk ik uit naar het aanstaande ‘vaderschap’ want zoals Youp van het Hek zo mooi kon verwoorden…”WE zijn zwanger….”. Inmiddels ligt de kleine Eer zich te ontwikkelen in de buikwand van Lida, drie maanden reeds, en straks in april zal het nog meer ons leven op de kop zetten. Laat maar komen, ik verheug me erop, ik ben er klaar voor…

Shake it, baby…

We hebben vanmiddag de buurjongen van 14 even bij de lurven gegrepen nadat hij eerst een slang van een meter, een tamelijk ongevaarlijke, op het pad net buiten onze poort met een stok naar de andere wereld had gezonden. Bij zijn lurven gepakt omdat de behoorlijk behendige knul in het dorp bekend staat als de kokosnoten-uit-de-boom-plukker. Binnen vier tellen zat hij boven in onze boom en sloegen de ‘noten’ kraters in het reeds gemaaide gazon op een tiental centimeters van onze altijd nieuwsgierige hond…

De zus van Lida, die van het platteland en een paar dagen bij ons op bezoek, hakte flink in op de kokosnoten nadat eerst het ‘water’ in flessen werd opgevangen. Het massaal aanwezige vruchtvlees verdween rap in de blender voor de ultieme kokos milkshake, van eigen bodem…

Vanmorgen weer in de gallery geweest om het restant van de ‘Still Life in Khmer Style’-serie af te geven. Met een big smile vertelde de gallerymedewerkster dat er gisterenavond weer aardig verkocht is en zelfs deze ochtend. Dus dat gaat  allemaal goed en het werd nog even bevestigd door McDermott zelf toen ik hem tegenkwam tijdens de lunch. Deze week heb ik een afspraak met hem voor het verdere verloop en eventuele uitbreiding van nieuwe series want het hoogseizoen staat voor de deur…

De nieuwe website…

De laatste paar dagen flink aan het werk geweest met de nieuwe website. Het is online, in een testfase, maar met de portfolio-sectie ben ik nog aan het stoeien want ik heb toch wel veel geschoten de laatste tijd. Ook nieuw op de site zijn de Japanse en Koreaanse vertalingen en een nieuws-blog, waarop alleen items komen die relevant zijn met mijn fotografie en/of website. De meer private dingen blijven gewoon, en in het Nederlands, op deze weblog…

Intussen blijft de zon schijnen in Siem Reap en valt tegen de avond regelmatig een heftige regenbui. Het regenseizoen is nog niet voorbij. Met dit alles groeit het gras en zeker het onkruid in de tuin als ‘groene kool’. Dus vandaag waren de drie gezusters volop met de schaar het gras aan het kortwieken terwijl Nak, onze vaste motodop en handyman, met de heggeschaar te bomen en struiken aan het ‘doden’ was. Want tuinman-zijn is toch een vak apart…

Passe Partouts…

…zijn gearriveerd met Capital bus uit Phnom Penh. En denk je dat het goed gegaan is…? Nee, dus! Bij telling miste ik 90 stuks, en net diegene die ik met spoed nodig heb. Dus weer bellen met Phnom Penh. Ik hoop ze vandaag te ontvangen…

Maar ik kon dus alvast aan het werk met de overige. Echter heb ik gisteren zowat een dag doorgebracht bij de Fuji printshop. Eerst waren de foto’s te donker, daarna de afmeting niet goed omdat de knul aldaar zat te klooien in Photoshop. Ik heb het roer overgenomen en zelf plaats genomen achter de computer. Na een avondje doorwerken zijn 50 foto’s gereed voor de Gallery…

Ook vandaag…..
…hoop ik online te zijn in mijn huis. De telefoonlijn is gemaakt en vanmiddag komen ze de modem installeren.

Hoor ik de kanonnen in de verte richting de grens met Thailand…?

In en om de tuin…

…in een oerwoud van rust en volle maan in het zicht…

Zo, we hebben sinds een aantal dagen ook een betonnen bak met vissen. 2 goudvissen en een stuk of 20 guppy’s. Heb geen flauw idee wat het nut is van dit alles, maar goed, de ‘familie’ wil het graag. Maar toch wel handig midden in de nacht na een biertje of 27…. want de weg naar het toilet is lang en donker…

Tevens in de bak 2 waterlelies, een paarse en een roze, puur voor de sier, voor de zuurstof en voor het voedsel voor de vissen….

In een van de bomen richting garage treffen we regelmatig ‘very big’ vlinders aan en soms nogal vrolijke vogels. De vleermuizen huizen ergens anders in Siem Reap..

Nu nog in een leeg zwembad, waarin een laagje regenwater staat, een select gezelschap kikkers en padden. De kleintjes verzuipen, de grote trekken baantjes of zonnebaden wat. Maar dat is straks afgelopen als ik de poten aan de plaatselijke horeca verkoop net voordat ik mijn eerste duik mag nemen. Want gegrilde kikkerpoten zijn hot en erg lekker…

Maar bij deze gifspuwende okerkleurige rakker moet je niet te dicht in de buurt komen, het kan je de ogen kosten, blind voor de rest van je leven, zo donker als Stevie Wonder, stok in je rechterhand, een geleidehond naast je…

Bij de Fleur-Op zullen ze een moord doen voor deze kleurpracht nu de bladeren vallen en het nog een tijdje duurt voordat het lente wordt. We hebben ze in het geel, lila, wit en lichtroze. Het is hier net de Keukenhof, maar dan anders. Japanners en vooral Amerikanen komen mijn tuin niet in…

En vergeet de slang ook niet. Het glijdt ergens door mijn tuin, maar waar…? De hond (nog steeds zonder naam) is al gebeten ’s nachts. Honden kunnen dat hebben…. Een dikke wang met dubbele slangenbeet en een gedeeltelijk zwarte tong zijn de symptomen. Moet ie maar niet uitdagen…

En buiten de tuinmuur? Ach, er lopen runderen, kippen en zwijnen!!! Want zwijnen zijn het, die Cambodjanen. Dumpen het huisvuil waar ze maar willen. We hebben de dorps-chief inmiddels op de hoogte gesteld…
Vanmorgen is 1 guppy op de rug komen te liggen. Teveel alcohol in het bloed, ben ik bang…

BVN op de kabel…

Vorige week zaterdag is de kabeltv weer aangesloten en kan ik sindsdien weer massa’s zenders ontvangen. En tot mijn grote verbazing zit er ook BVN bij. Kan ik naar alle ellende in Nederland kijken via het NOS-journaal, de voetbalcompetitie bijhouden via Studio Sport, Pauw en Witteman volgen en zoals gisteren…. Hello Goodbye met Joris Driepinter zien. Ach, af en toe is het leuk weer iets in het Nederlands te bekijken…

Nog steeds met het zwembad bezig, dat wil zeggen, in de vroege ochtend en late middag want het is bloedheet in Siem Reap. De betonnen rand is gerepareerd en staat sinds een uurtje in de waterproof verf. De trapleuning staat in de menie en de ‘bak’  van 6 bij 4 meter is zo goed als schoon…

Begin volgende week maar even de nieuwe pijpen op het oude filtersysteem aansluiten en het bad laten vollopen…

Operatie Zwembad…

Wachtend op de passe partouts die deze week uit Phnom Penh zullen komen, dacht ik in de tussentijd het zwembad even onder handen te nemen. Jean zei nog, ‘dat gaat je ongeveer 800 dollar kosten…’ Dus wij gisterenmorgen richting Phsar Leu voor een pomp. Gekocht, aangesloten en werken… Echter na een half uur begon het ding te roken. Wij terug. Pomp ingeruild en een ding van Chinees makelij gekozen, voor nog geen $60. Een motodop, hier uit de buurt, heeft ons goed op weg geholpen en een aantal bruikbare tips gegeven. Misschien bombardeer ik hem wel tot allround handyman…

Nu een dag later is al het water uit het zwembad en rest ons de drek….., want er is het laatste jaar weinig onderhoud gepleegd aan de ‘bak’. Kunnen wij beginnen met schoonmaken, losse tegels vast kitten, de rand in de verf zetten en de pomp op het filtersysteem aansluiten…

Met een beetje mazzel kunnen we eind volgende week al een duik nemen in onze eigen zwembad gevuld met ‘zeewater’…

Goede geesten in da house…

Hier nog even een panoramafoto van mijn casa, twee foto’s gemonteerd in Photoshop…

Uiteraard hoort in een Khmer huis ook een klein houten huisje, noem het een altaar…., om de goede geesten te ‘voeden’, inclusief chinees porselein, gekookte kip, bananen, wierook en twee felrode lampen…

….En die geesten, als ze er uberhaubt zijn, krijgen nog beter te vreten dan ik…

Het zit erop…

Afgelopen woensdag was de grote verhuisdag. In de ochtend had ik de nodige voorbereidingen getroffen, lees : de keet schoongemaakt. De truck met Lida, Pich (zus van Lida), de dog-with-no-name en de complete inboedel arriveerden even na vijven, na een rit van bijna 9 uur. Inmiddels waren de hulptroepen aangekomen voor het nodige sjouwwerk, twee broers van Nisa…
Nu twee dagen later staat alles op z’n plek en hebben we gisterenavond de house warming party gehad, met z’n allen buiten aan de grote tafel (André en Lily, Dick en Srei Mom, Chorry, Sophia, Alex, Jean en Nisa, twee vrienden van Jean van Corsica, Pich, Lida en ik), sfeervol licht, goed vlees op de bbq en het geluid van menige kikker. Jammer dat na twee uur een wolkbreuk het vuur in de barbecue doofde en wij allen als een speer naar binnen moesten…

De entree van ons nieuwe huis met kleine veranda…

De carparking met rechts de toegangspoort en in de achtergrond mijn toekomstige werkplek…

Het is wachten tot de eerste kokosnoot naar beneden valt…

De veranda, de plek waar we nu zitten totdat het ‘zitje’ bij het zwembad gemaakt is…

De dog-with-no-name voelt zich al aardig thuis, krijgt goed te vreten en heeft alle ruimte voor pie-pie en poe-poe…

Mijn eigen waterbron, twee pompen die het water uit de grond omhoog brengen, gratis…

De woonkamer is zo goed als klaar, alleen nog de foto’s aan de muur, een plant hier en daar en zeer binnenkort (waarschijnlijk vandaag al) een tv aanschaffen want gisteren is de cable company langs geweest voor aansluiting…

De keuken is groot en zeer praktisch ingedeeld. Aansluitend is de grote badkamer met de wasmachine. Ik heb alleen nog moeite met de toegangsdeur…

Mijn werkkamer, voorlopig. Veel ruimte, airco en mooi uitzicht op de tuin…

De BBQ….., simpel, twee ‘bakken’ met roosters en een aluminium aanrecht die ik in de garage vond. Kosten: nog geen 40 dollar…

Het is rustig in mijn nieuwe huis. Het is net als in een dorp, tussen de koeien, kikkers, hagedissen, ‘pratende’ vogels en tijgermuggen. De komende dagen gaan we nog een beetje opruimen voordat ik weer aan het werk ga. Want de McDermott Gallery wil weer 50 foto’s aangeleverd hebben. En de komende maanden…? Veel te doen. Kijken voor een goede locatie voor mijn eigen galerie, een geul graven voor het overtollige regenwater in de tuin (na een goede regenbui staat het blank), de garage omtoveren tot werkruimte en het zwembad renoveren. Er moet ook nog een zitje komen vlak bij het zwembad, waarschijnlijk met bamboe-overkapping. En de tuin…? Dat is voor Lida en Pich, want met de zus van Lida heb ik veel schik. Ze doet enorm veel in en rond ons nieuwe huis…